بیجاده
امروز : پنج شنبه 27 خرداد 1400 - ساعت 11:59
  • اخبار
  • سرگرمی
  • آشپزی
  • پزشکی
  • روانشناسی
  • مد و آرایش
  • هنری
  • ورزشی
  • علمی
  • بازار
  • نسخه مخصوص دیگری برای فیات 500 معرفی شد

    نسخه مخصوص دیگری برای فیات 500 معرفی شد

    گروه بین الملل: یک نسخه مخصوص دیگر از فیات 500 این بار به نام Collezione Fall/Winter ادیشن در استرالیا معرفی شد.   به گزارش خبرخودرو، 500 Collezione Fall/Winter که از 1 اوت با قیمت 21990 دلار به فروش می رسد مبتنی بر مدل معرفی شده برای اروپا در اکتبر سال گذشته و الهام گرفته از […]

  • کتک‌کاری و سرقت دوچرخه گردشگرِآلمانی درشمال!

    کتک‌کاری و سرقت دوچرخه گردشگرِآلمانی درشمال!

    یک توریست آلمانی که با دوچرخه اقدام به سفر در ایران کرده بود، در استان مازندران مورد سرقت و ضرب‌وشتم از سوی تعدادی از اراذل و اوباش شهرستان نکا که گفته می‌شود در شرایط عادی نیز نبودند، قرار گرفت و دچار آسیب‌دیدگی نیز شد.   این توریست آلمانی در حالی مورد سرقت در ایران قرار […]

  • ممنوعیت شنا در دریای مازندران تا دو روز آینده

    ممنوعیت شنا در دریای مازندران تا دو روز آینده

    هواشناسی : تا 48 ساعت آینده شنا درآبهای ساحلی مازندران ممنوع است.   معاون توسعه و پیش بینی اداره کل هواشناسی مازندران در گفت و گو با خبرگزاری صداوسیما با اشاره به اینکه امروز تا دوشنبه 7 مرداد هوای مازندران، نیمه ابری ،گاهی ابری ،همراه با بارش پراکنده خواهد بود گفت: دریا نیز در این […]

  • تصویر رسمی سامسونگ Galaxy Note 10 Plus 5G فاش شد!

    تصویر رسمی سامسونگ Galaxy Note 10 Plus 5G فاش شد!

    سامسونگ در تاریخ 7 آگوست از گوشی های سری گلکسی نوت 10 رونمایی می کند. به تازگی تصویر رسمی گلکسی نوت 10 پلاس 5G لو رفته است.   سامسونگ امسال از گوشی های گلکسی نوت 10 و نوت 10 پلاس رونمایی می کند که البته این محصولات در نسخه های 4G و 5G روانه بازار […]

  • با کمک زانویتان برق تولید کنید!

    با کمک زانویتان برق تولید کنید!

    محققان زانوبندی سبک ابداع کرده اند که از حرکت زانو هنگام راه رفتن الکتریسیته تولید می کند. می توان از این الکتریسته برای تامین انرژی دستگاه های مانیتور سلامت استفاده کرد.   به گزارش مهر به نقل ازیورک آلرت، یک زانوبند سبک و جدید می‌تواند انرژی حرکت این مفصل بدن انسان را جمع آوری و […]

  • بازیکن جنجالی ایران به الاهلی پیوست + عکس

    بازیکن جنجالی ایران به الاهلی پیوست + عکس

    نشریه الرایه قطر مدعی شد که مدافع سابق استقلال با الاهلی قطر قرارداد امضا کرده است.   به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، نشریه «الرایه» قطر در چاپ امروز مدعی شد که روزه چشمی، مدافع سابق استقلال با الاهلی قرارداد امضا کرده است.   این نشریه قطری به مناسبت جذب هرنان پرز، مدافع پاراگوئه ای […]

  • راز قتل زن جوان در اتاقک سرایداری

    راز قتل زن جوان در اتاقک سرایداری

    سرایدار یک شرکت ساختمانی که به اتهام قتل همسرش در آمل تحت تعقیب بود، توسط مأموران گشت پلیس پایتخت دستگیر شد.   به گزارش مشرق، حدود 10 روز قبل یکی از کارگران شرکت بتن‌سازی در اطراف شهرستان آمل به اتاق سرایداری رفت تا کلید یکی از انبارها را از مرد نگهبان بگیرد اما ناگهان با […]

  •   
  • تاریخ انتشار: 1 دی 1394 | تعداد بازدید: 6520 بازدید | نویسنده: بیجاده
  • دسته بندی: تحقیق دانش آموزی , تحقیق و انشا
  • bijade.com-tahghigh-darbare-solh

    name موضوع تحقیق: صلح
    pages تعداد صفحات: 5 صفحه
    size حجم فایل: 26 کیلوبایت
    other اطلاعات: فونت: بی نازنین رنگ: سیاه سایز ها: H1:14B, H2:13.5B, H3:13B, T:11 نوع فایل: Docx-Word
    توجه: متن کامل تحقیق موجود در این صفحه فقط محتوای تحقیق را نشان می دهد. نگارش نوشتاری و پاراگراف بندی فایل زیر طبق استاندارد نگارشی تحقیق و مقاله بوده و از نظر نگارشی با متن زیر تفاوت دارد. ::کاری متفاوت از گروه تحقیقات بیجاده::
    برای دانلود روی عکس زیر کلیک کنید.
    download
    متن کامل تحقیق:

    مقدمه:

    در ادبیات قدیم پارسی صُلح هم‌معنای لغت آشتی و به معنای مقابل حرب و جنگ آمده است، در دوران معاصر مفهوم صلح گسترش یافته و با تفکرهای شرق آسیایی و بعدها تفکرات مسیحی که صلح درونی را معرفی کرده‌اند آمیخته شده‌است در این مفهوم صلح شرایطی آرام، بی‌دغدغه و خالی از تشویش، کشمکش و ستیز است. صلح یک آرمان جهانی تلقی می‌شود. صلح یک مفهوم مطلق نیست و می‌تواند بسته به دیدگاه دینی و فرهنگی تعریف متفاوتی داشته باشد به همین ترتیب از جنبه‌های مختلفی می‌توان صلح را مطالعه کرد.

     

    آشتی و صلح:

    کلمه صلح (به‌ضم صاد و سکون لام) یک واژه عربی است. معنای فارسی آن عبارت از سازش و آشتی می‌باشد. صلح در لغت به‌معنای مسالمت، سازش و آشتی آمده است. راغب می‌گوید: این کلمه نقطه مقابل فساد و تباهى است و بیشترین کاربردش در افعال و کارها می‌باشد. از نظر اهل‌لغت «اَلْصُلْحُ» اسمى است که از واژه «مصالحه» گرفته شده و در مذکر و مؤنث یکسان بکار برده مى‏شود. این کلمه در اصطلاح سیاسى به معناى پایان جنگ بر مبناى شروطى است که آن‌ را «شُرُوط الصُّلْح» می‌نامند.

     

    از نظر ترمینولوژی این کلمه معانی مختلفی دارد. گاهی به «حالتی که بر اثر پایان گرفتن یا نبودن جنگ و نا آرامی پدید می‌آید» گفته می‌شود و گاهی «عمل یا فرایند پایان بخشیدن به‌جنگ یا اختلاف» را صلح می‌گویند.

     

    به گفته باروخاسپینوزا صلح به معنی نبود جنگ نیست بلکه فضیلتی است که از نیروی جان مایه می‌گیرد و همان‌طور که آزادی به چم زندانی نبودن نیست صلح هم به چم نبود جنگ نیست. مفهوم صلح را با آتش‌بس نباید اشتباه گرفت. آتش بس به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن طرفین درگیر در یک مناقشه به صورت یک طرفه یا دو طرفه تحت شرایط خاص از جنگیدن دست می‌کشند. صلح به معنای پایان دادن به مناقشه و قطع جنگ است. برای بازگشت به وضعیت جنگ اعلان جنگ از یکی از طرفین الزامی است. رسیدن به صلح در یک جنگ به طور کلی به دو روش میسر است. جنگیدن و وادار کردن طرف مغلوب به پذیرش صلح خود یکی از راه‌های رسیدن به صلح است که به صلح رومی معروف است. در این وضعیت طرف پیروز و یا مجموعه‌ای از قدرتهای بی‌طرف شرایطی را به عنوان شرایط صلح تنظیم می‌کنند که معمولاً به نفع سمت پیروز است. راه دیگر رسیدن به صلح با کمک مذاکرات سیاسی و یا فعالان صلح است. آرمان جهانی صلحدوستان حفظ صلح در سطح جهان است ولی در واقعیت همیشه جنگ‌ها و مناقشات وجود داشته‌اند و به وجود می‌آیند و آنچه صلحدوستان دنیا به دنبالش هستند ترک مناقشات و برقراری صلح در این مناقشات است. ناتوانی انسان دربرابر برقراری صلحی در مناقشات متفکرانی همچون کریشنامورتی را به بیان مفاهیم بدیعی از صلح رهنمود کرده‌است، کریشنامورتی صلح را وضعیتی می‌داند که در آن تمام مناقشات و مسائل حل شده‌اند و هر نوع واکنش به جنگ را زمینه‌ای برای مناقشات بعدی می‌داند. در تفکر کریشنامورتی ما بخشی از دنیا هستیم و برخورد با مساله به عنوان مشکلی در بیرون از وجود ما اشتباه است.

     

    صلح در روابط بین الملل:

    صلح اصطلاحی است که در روابط بین‌المللی کاربرد بیشتر دارد. بنابراین از رفتارهای خصمانه داخلی میان نهادها و ارگان‌ها به‌صلح تعبیر نمی‌آورند. اما به‌‌پایان مخاصمات مشخص، مانند صلح وستفالی یا صلح ورسای، یا به‌مفهومی وسیع‌تر، به‌فقدان مخاصمات، یا دوستی و مودت فعال و نهادهای معینی که توانسته‌اند روابط بین دو یا چند کشور، یا کشورها به‌طور اعم را به‌نحوی موفقیت آمیز تحت نظم در آورد صلح می‌گویند. به عقیده برخی صلح واقعی صرفاً فقدان مخاصمات فعال نیست، بلکه وجود «آرامش در نظام» است.

     

    صلح در عرف سیاسی به‌حالت عدم مخاصمه بین کشورها اطلاق می‌شود. بین کشورهایی که در حال جنگ هستند، صلح در حالی برقرار می‌گردد که بین آن‌ها پیمان صلح به‌امضاء برسد. لذا از آتش بس در جنگ و حالت ترک مخاصمه نظیر وضعی که بین کشورهای عربی و اسرائیل (غیر از مصر) وجود دارد صلح تلقی نمی‌شود؛ زیرا این کشورها، هر ‌آن ممکن است بدون اخطار قبلی وارد جنگ شوند.

     

    1- تصمیم به‌صلح:

    در حالی که آتش بس متارکه جنگ یا تسلیم تنها منتهی به تعلیق یا خاتمه عملیات می‌شود، تصمیم به‌صلح پایان و ضعیت مخاصمه مسلحانه را در پیش دارد. تصمیم آتش بس متارکه جنگ یا تسلیم ضرورتاً به پایان وضعیت جنگی منتهی نمی‌شود. اما هر کدام از این امال می‌تواند تأثیر خاتمه یک مخاصمه مسحانه را داشته باشد و اگر طرف‌ها بخواهند می‌توانند وضعیت جنگی را خاتمه دهند. تصمیم به صلح عموماً با انعقاد معاهده صلح نمایان می‌شود. انعقاد یک معاهده تنها توسط سران دولت‌ها یا نمایندگان قانونی حکومت یک دولت انجام می‌شود.

     

    یک معاهده صلح مقررات ذیل را در مورد حوزه‌هایی خاص در بردارد:
    – پایان همه عملیات.

     

    – ایجاد دو باره روابط صلح آمیز میان دولت‌های متخاصم.

     

    – حل و فصل اختلافاتی که منجر به‌شروع عملیات جنگی شده‌اند.

     

    – حل اختلافات ارضی.

     

    – محدودیت سازی سلاح‌ها یا تکلیف به‌خلع سلاح.

     

    – استراداد زندانیان و اسرای جنگی طرفین.

     

    – پرداخت غرامت برای خسارات جنگی.

     

    2- برقراری صلح:

    براساس تعریفی که پطروس غالی (دبیر کل پیشین سازمان ملل متحد) می‌کند، عبارت از اقدامی است که به‌منظور ایجاد تفاهم و توافق بین طرف‌های دیگر و اساسا از طرق صلح آمیز به‌نحو پیش‌بینی شده در فصل ششم منشور، انجام می‌گیرد. برقراری صلح وقتی در دستور کار سازمان ملل قرار می‌گیرد که از تکنیک‌ها و تاکتیک‌های دیپلماسی پیشگیرانه ‌کاری برنیامده و درگیری مسلحانه بین طرفین مناقشه آغاز شده باشد. از این تعریف چنین بر می‌آید که در چارچوب «برقراری صلح» عمدتا استفاده از ابزار صلح آمیز مد نظر است اما ظاهراً به‌کارگیری شیوه‌های قهر آمیز نظیر انواع تحریم‌ها و اعمال زور را نیز می‌توان از آن مستفاد کرد. این در حالی است که دبیر کل بعدا به‌موازات تعدیل نظریات خود در برخی زمینه‌ها در مورد برقراری صلح بر رضایت همه طرف‌ها تأکید کرده و در این چارچوب اعمال زور را منتفی اعلام می‌کند.

     

    وی در گزارش سالانه خود در سال 1996م «برقراری صلح»‌ را چنین تعریف کرد:
    منظور سازمان ملل از این اصطلاح، استفاده از ابزار دیپلماتیک جهت متقاعد کردن طرف‌های درگیر به‌قطع جنگ و مذاکره برای حل مسالمت آمیز اختلاف است. سازمان ملل تنها در صورتی می‌تواند در این رابطه نقش ایفاء کند که طرف‌های مناقشه در مورد لزوم ایفای چنین نقشی از سوی سازمان ملل متحد توافق کرده باشند. بنابراین استفاده از زور علیه یکی از طرف‌های مناقشه با هدف خاتمه دادن به‌جنگ مطرح نیست. اقدامی که در فرهنگ سازمان ملل از آن با عبارت‌ اعمال صلح یاد می‌شود. به‌این ترتیب در گزارش سالانه 1996م هرگونه توسل به‌اعمال فشار و زور در چارچوب «برقراری صلح» منتفی اعلام شده است.

     

    3- معاهده صلح:

    هر جنگی در نهایت به‌صلحی منتهی می‌گردد. در عرف بین‌الملل با امضای معاهده صلح، الزامات بعدی قابل پیگیری است. معاهده صلح به‌طور قانونی و رسمی به‌حالت جنگ بین دولت‌ها خاتمه می‌بخشد. پیمان صلح روش عادی اعاده شرایط صلح بین‌دول متخاصم است. آتش بس و سایر تدابیر مربوط به‌تعلیق مخاصمات دارای چنین آثاری نیست، مگر این که بر خلاف اسامی آ‌ن‌ها مقرر نمایند که به‌کشمکش یا جنگ نیز علاوه بر ختم مخاصمات فعال پایان یابد. برای نمونه قرارداد آتش بس هند و پاکستان مورخ 1965م و قرارداد 1973م آتش بس در ویتنام مبنی بر ختم جنگ و اعاده صلح بود. معاهده صلح معمولا علاوه بر پیش بینی خاتمه حالت جنگ و اعاده شرایط صلح دارای موادی در خصوص رفع آثار جنگ مثل عودت اموال، تبادل اسراء، اعتبار معاهدات پیش از جنگ، مسائل منطقه‌ای و نظامی و امثالهم است.

     

    از نظر حقوقی معاهده صلح، حقوق و تکالیف عادی زمان صلح را بین طرف‌های مخاصمه اعاده می‌نماید. چنانچه خود معاهده به‌ترتیب دیگری مقرر نکرده باشد، وضعیت اموال عمومی منقول تابع اصل حفظ هرچیزی که در زمان ختم مخاصمه در اختیار هر طرف بوده است می‌باشد. حقوق غیر مرتبط با امول اعاده می‌شود و کلیه ممنوعیت‌های مربوط به اتباع دشمن سابق بر اساس اصل ناشی از حقوق روم موسوم به «حقوق بعد از مخاصمه» رفع می‌گردد. آزادی اسراء و زندانیان به‌طور سنتی اثر مهمی از جمله آثار معاهده صلح محسوب می‌شده است.

     

    گرچه معاهده صلح روش عادی خاتمه دادن به حالت جنگ است، ولی روش‌های دیگری مثل توقف مخاصمات و به‌دنبال آن اعاده تدریجی روابط صلح آمیز نیز کاربرد خاص خود را دارد. مثل فرانسه و مکزیک در سال 1868م و روابط دول امریکای لاتین در قرن 19. راه دیگر خاتمه جنگ اعلام ختم یک جانبه حالت جنگ و قبول آن توسط طرف دیگر است. برای نمونه جنگ جهانی دوم فقط بین چند دولت توسط معاهده صلح 1948 صورت گرفت و آمریکا و انگلیس فقط با ایتالیا، بلغارستان، مجارستان، رومانی و فنلاند معاهداتی منعقد کردند و هیچ معاهده‌ای با آلمان که موجودیت آن در زمان جنگ از بین رفت امضاء نشد. حالت جنگ با آلمان با اعلامیه‌های یک جانبه دول متفق پایان یافت. مثل اعلامیه ایالات متحده امریکا و انگلستان در سال 1951. اعلامیه مشابهی در خصوص اتریش در سال 1947 منتشر شده بود. معاهده صلح با ژاپن (1951) به‌امضای شوروی، لهستان، چکسلواکی و هندوچین نرسیده بود. هر کدام از این دولت‌ها سرانجام خود معاهداتی با ژاپن به‌طور دو جانبه منعقد کردند که شرایط صلح ‌بین ‌آن‌ها را اعاده نمود.

     

    از نظر حقوقی بعد از خاتمه جنگ باید، صلحی برقرار شود که مبتنی بر عدالت باشد، نه بر انتقام. پس از جنگ دولت فاتح در صورتی که حکومت مغلوب را خطر ناک برای امنیت خود تشخیص دهد، می‌تواند آن را تغییر داده و حکومت جدید جانشین آن کند. قرارداد صلح نیز تنها شخص سلطان را مکلف نمی‌کند، بلکه وراث و جانشینان او را هم مقید می‌سازد. در باره ارزش قرارداد صلح می‌گوید با این که انعقاد آن در شرایط غیر متساوی نسبت به‌طرفین بسته شده ، مع ذالک معتبر است و نمی‌توان این نوع قرار داد را به علت آن که تحت فشار یا از روی ترس امضاء شده است باطل فرض کرد، ولی در هر حال خدعه و اشتباه موجب فساد آن می‌باشد. هم چنین در این باره می‌گوید: قرار صلح غیر قابل تقسیم و تجزیه است. یعنی اگر قسمتی باطل باشد تمام آن باطل می‌شود جنتیلیس در پیمان صلح مانند سایر قرارداها شرط عدم تغییر وضع را مضر و مستتر می‌داند.

     

    پیشینه تاریخی صلح در اسلام:

    در تاریخ اسلام، با هجرت رسول اکرم(ص) به یثرب، و تشکیل حکومت اسلامی، صلح و جنگ آغاز شد و دیری نپایید که صلح ها و جنگ های بسیاری به وقوع پیوست. در این نوشتار، از آن جا که رویکرد اصلی سخن به صلح های پیامبر(ص) است، لذا شایسته است که پیش از آن، سابقه تاریخی صلح در منطقه «جزیره العرب» (و به ویژه «حجاز») ـ بستر جغرافیایی تاریخ اسلام ـ مورد بررسی قرار گیرد.

     

    بی گمان، اقوام و قبیله های ساکن در جزیره العرب، خواسته یا ناخواسته، به جنگ ها و کشمکش های دامنه داری تن درمی دادند که گاه تا سال ها و دهه ها به درازا می کشید. در تحلیل این امر، این سخن کاملاً سنجیده است که بسیاری از نزاع ها، ریشه درمسائلی بیهوده و بی اساس داشت واعراب ـ کمابیش ـ بااین درگیری ها، همخوومأنوس بودند.امااین خود،نمی تواند پایان امر به شمار آید؛ زیرا اعراب، رنجور از پیکار و کشتار، و در پیِ صلح و آرامش، به دنبال «فرصت»هایی برای ادامه حیات بودند. در این میان، مهم ترین و بارزترین فرصت، «حرمتِ» ماه های حرام و قداست سرزمین مکه بود.

     

    در فرجام بسیاری از جنگ ها، اعراب پس از توافق بر سرِ «پرداخت خون بهای کشتگان» به «صلح» – البته، صلحی «زودگذر» – روی می آوردند. افزون بر این، همان گونه که گاه یک سخن «نیش دار»، قبیله های عرب را گرفتار جنگی مهیب می ساخت، در برخی از اوقات، گفتار و یا سروده ای، به سانِ «نوشدارو»یی بود که سبب می شد گروهی از دام قتل و اسارت رهایی یابند. ماجراهایی به نام «یوم حلیمه» و«یوم الشِّباک» از این شمار بود.

     

    هنر برای صلح:

    تاریخ بشر چرخه‌ی بدون توقف جنگ‌و صلح‌است. همواره با صدای مهیب شیپوری، جنگی آغاز شده و با به اهتزاز درآمدن تکه‌پارچه‌ای سفید، صلحی به ارمغان آمده است. و در میان این جنگ‌ها و صلح‌ها انسان‌های بسیاری قتل‌عام شده و حیوانات، درختان، گیاهان، زمین، آب و موجودات بسیاری از بین رفته‌اند. و از آنجا که «جنگ» و «اخلاق» – مانند آب و روغن که با یکدیگر مخلوط نمی‌شوند – هیچگاه با یکدیگر کنار نمی‌آیند، حاصل این جنگ‌ها چیزی نبوده است جز افزایش دزدی، سو استفاده از زنان و کودکان، آدم ربایی، گرسنگی، قحطی، بیماری، تنهایی و دردهای انسانی… آنچه گفته شد بر همه‌ی ما روشن بوده و نیاز به توضیح بیشتری ندارد. اما آنچه جنگ و هنر را به یکدیگر ارتباط می‌دهد نحوه‌ی بازتاب جنگ در آثار هنری است. پس پرسش این است که جنگ‌ها در طول تاریخ چگونه در آثار هنری منعکس می‌شدند؟ و پرسش دیگر اینکه از چه زمانی و توسط چه کسانی شیوه‌ای دیگر از انعکاس جنگ در آثار هنری مرسوم شد؟ پیشتر یادآور می‌گردد این مقاله تنها بر هنرهای تجسمی متمرکز شده است.

     

    1- هنر ستایشگر جنگ:

    هنرمندان همانند سایر مردم تحت نفوذ و سیطره‌ی قوانین محیط و جامعه‌ای بوده‌اند که در آن می‌زیسته‌اند. علاوه بر آن، آنها می‌بایست پاسخگوی خواسته‌های سفارش‌دهندگان و حامیان خود یعنی پادشاهان، اشراف و ثروتمندان نیز باشند. سفارش‌دهنده که اغلب یا در حال دفاع از خاک خود و یا حمله به خاک دیگران بود نیز تنها از یک شیوه‌ی هنری یعنی «هنر ستایشگر جنگ و جنگاوری» استقبال می‌کرده است. از شاخص‌ترین نمونه‌های هنری این شیوه می‌توان به تصاویر حماسی جنگ‌ها که در آن پادشاهان بر گرده اسب خود سوار شده‌اند و یا به تصویر کشیدن تصاویر باشکوه از سربازان وطن‌پرست اشاره کرد. این شیوه هنری همچنان ادامه داشته و به نظر می‌رسد تا زمانی که انسان‌ها برای برطرف کردن اختلافاتشان به جنگ متوسل شوند همچنان ادامه داشته باشد.

     

    2- هنر تقبیح کننده‌ی جنگ:

    سنت ستایشگری جنگ و جنگاوری که هم تاریخی چند هزار ساله داشته و هم بسیار قوی و قدرمند بوده و همچنان از شاخص‌ترین انشعابات هنری می‌باشد، چند قرنی است در کنار خود شاهد رشد رقیبی است که سازی مخالف را آغاز کرده است. او در کنار خود نوزادی ضعیف و لاغر اندام را می‌بیند که نه تنها جنگ را نمی‌ستاید بلکه آن تقبیح میکند. اما آنچه مسلم است این است که این نوزاد بیش از پیش در حال رشد کردن است. او نه تنها به دنبال «پیروزی در جنگ» نیست که «پیروزی بر جنگ» را آرزو میکند. این نوزاد را امروز با عناوینی چون «هنر برای صلح»، «هنر ضد جنگ» و نظایر آن می‌شناسند. هرچند دو اصطلاح «هنر ضدِ جنگ» و «هنر برای صلح» همواره برای ابراز مخالفت با جنگ و گاهی نیز به جای یکدیگر بکار می‌روند، اما تفاوت قابل توجهی در نحوه‌ی بیان خود دارند: «هنر ضدِ جنگ»، چهره‌ی کریه جنگ را به شکلی تلخ، تند و زننده و به کمک تصاویری دهشتناک و خشونت‌بار از قتل‌عام انسان‌ها و حیوانات، تخریب و ویرانی شهرها و روستاها و آوارگی انسان‌ها و نظایر آن به نمایش می‌گذارد. اما در «هنر برای صلح» هنرمند می‌کوشد برای ابراز دیدگاهش از صلح جهانی و نفی جنگ و خشونت، فضایی مثبت و خوشایند در آثارش ایجاد کند.

     

    با این توضیحات اینک به معرفی سه تن از هنرمندانی که آغازگران «هنر ضدِ جنگ» بودند می‌پردازیم:
    1- کالوت:
    این سنت هنری برای نخستین بار در قرن 17 میلادی و توسط جاکوبز کالوت شکسته شد. برای این کار او دو سری آثار ایچینگ (چاپ فلزی) با مضمون مصائب جنگی که به مدت سی سال اروپای مرکز را در هم نوردید بود خلق کرد.

     

    2- گویا:
    دویست سال بعد یعنی در قرن نوزدهم، فرانسیسکو گویا با 82 اثر چاپی به جنگ‌های ناپلئون در اسپانیا پاسخ داد. تحت تاثیر آثار کالوت او نیز ابتدا 82 اثر ایچینگ (چاپ فلزی) خلق نمود. علاوه بر آثار چاپی، او تمامی وحشتش از جنگ را در دو تابلوی مشهورش یعنی «دوم ماه می1808» (جنگ فرانسه و اسپانیا در مادرید) و «سوم ماه می 1808» (تیرباران شورشیان اسپانیایی توسط سربازان امپراطوری فرانسه) به تصویر کشید.

     

    3- پیکاسو:
    تا صد سال پس از گویا یعنی تا زمان جنگ جهانی اول در قرن بیستم، یا خیلی کم و یا هیچ اثر هنری ضد جنگی خلق نشد اما گویا با آثاری که خلق کرده بود بر هنرمندان بسیاری پس از خود تاثیرگذاشته بود. اما به طور کل بازتاب وقایع جنگ جهانی اول را می‌توان به خوبی در هنرهای تجسمی و همچنین دیگر هنرها مانند ادبیات و شعر مشاهده کرد. هنرمندان، نویسندگان و شعرایی که به جنگ اعزام می‌شدند قویاً و آشکارا توجهشان به این قتل‌عام بیهوده و بی‌مفهوم که جان میلیون‌ها نفر را گرفت جلب شد. در این میان شاید بتوان گفت پیکاسو بیشترین تاثیر را از آثار هموطن اسپانیایی‌اش گویا گرفته و معروف‌ترین نقاشی ضد جنگ تاریخ یعنی گرنیکای را نقاشی کرد. او آن را در واکنش به بمباران 1937 شهر باسک توسط نازی‌ها که در حمایت از فرانکو در جنگ داخلی اسپانیا شرکت کرده بودند کشید. پیکاسو که در آن زمان در پاریس زندگی میکرد، با دیدن تصاویر خرابی‌گرنیکا در روزنامه‌ها وحشت زده و خشمگین شد. او به خوبی تصویری گویا از مصائب جنگ به تصویر کشید و اثری نمادین به جای گذاشت که نشانگر بی‌رحمی جنگ است. گرنیکا نقاشی خیلی خشونت‌آمیزی است که انسان‌ها و حیواناتی در حال مردن را نشان می‌دهد. در همین اعوان پیکاسو به گروه‌های صلح‌طلب پیوست. وی همچنین با تاثیر از تابلوی سوم ماه می 1808 گویا، نقاشی «قتل عام در کره» را در سال 1951 نقاش کرد.

     

    منابع:

    fa.wikipedia.org
    pajoohe.com
    rasoolnoor.com

    کانال تلگرام ما